sharing of thoughts and experiences to people can make a difference in the life of the blogger
you've gotta live it
to believe it.
sharing of thoughts and experiences to people can make a difference in the life of the blogger
Alexiel
If an angel and a devil were to fall in love with each other, can their love transcend the law of heaven and hell?
Can the angel set her wings on fire?
Can the devil soar at daylight?
This is fate’s decree…
Love can’t change what are not meant to be…
ayan… sobrang marami na ang nangyari nung nakaraang linggo. Pagkatapos ng nakakgulantang na UPCAT result at last day ng perio, nagging busy pa rin ang fourth year, dahil kelangang mgprepare para sa “litmus” presentation. Todo practice, sayaw ditto, kanta roon, lights, props at iba pa. dikit ng dyaryo, tapal ditto, tapal doon. Kelangna mging madilim ang room para sa presentation.
January 23- Bago ko maklimutan, sobrang special ang Jan.23, bakit? Kc po pinagbigyan kami ni sir kulong n mag-practice prA sa Chicago. First time un. Pinakita lang niya ang result ng perio sa physics, na masaya nman ako, dahil di ko ini-expect n mataas ang makukuha ko, to think na sariling sikap ito. Actually, ang araw n ito ay puro checking lang ng perio nmin. Nilabas n ung resulta sa chem., pasado naman ako, sa econ, mataas din, sayang lamang at di ako ng-highest, muntikan na… 2 points n lng sana. Sa calculus, yehey, unexpected din. Hehe…
January 24- Dress rehearsal na namin. Yesh cmon. Sobrang excited ang bawat isa sa presentation. Pero wla pa kming mga make-up etc. pero musta namn ang costumes ng cell block girls? Grabe daring kung daring… nung hapon, finals namn ng singing contest (duet) representatives nmin sina vittzy at amae. Sobrang sabotahe ang number nila. Ung music ilang beses ng-stop, buti n lng nndyan si mickey. Slamat. Accompaniment sya, piano… okei n sana, kaso nga lng nung c vittzy na, biglang nagloko ung mic,, shet. Ka-bwesit tlaga. Pinaghandaan nila ito,tpos ganun lng ang mngyayari. Sobrng naasar tlaga ako nun. Kya pagkatapos nilang mgpresent, WALKOUT ang avo.. shem tlga,, well.. erase, n ntin un..
January 25- nung umaga, bc ang avo dahil sa pag=prepare pra sa demo ni mrs. Binas. Sobrang prepared ang avo, with matching visual aids pa yan. Tpos sosyal, dahil ang class nmin sa conference hall. Wow nman, aircon. Nung hapon, balik practice ulit ang mga tao, as in… sobrang practice kung practice. Pero naudlot ang practice naming, dahil pinabababa na kmi ni kuya guard, eh ayaw nga naming, kaya ayun, pinatay nila ung main connection ng kuryente sa floor nmin. Musta nmn un, habang bigay todo ka sa pagsayaw, biglang nmatay lhat ng ilaw pati ung music. Kaasar. Pero kei lng, at least nakauwi kmi ng maaga. Nung pauwi na ako, sa sakayan ng tricycle, may kumalabit sa kin, pg tingin ko di maxadong nakilala, hanggang sa ngsalita siya, c chanel pala… nagtsikahan kmi sa gilid ng paradahan ng tricycle ng almost 20 mins. As in, ganun ktagal, napgusapan ung reunion, at mga nangyari dun. Ang saya, sayng at di ako nakaattend, late ko n kcng nbasa.
January 26- this is it. Presentation day n tlga… call time ng avo4: 5 a.m, musta nman un, tulog pa ako nun eh, hehe. Pero npilitan akong mgising ng maaga, mga 4:30a.m, tpos nkarating ako sa skul mga 5:10a.m. ang dilim sobra… tpos inihatid ako ni dady, pagkababa ng tricycle, tahol agad si brownie (school dog), katakot ung khol. Ang dilim p tlga nung building, buti n lng bago kmi umakyat ng building ay nhanap ni renan ung main switch ng kuryente pra sa 4th floor. Ang syang mgpractice ng ganun kadilim ang gnda ng effect nung lights, sobra.kya lng nman kc maaga ang avo, dahil ang alam naming 7:30 ung presentation ng avo, tpos un pla 11 am pa.. grabe, puyat ako. Bago presentation, sobrang ngarag, minamadali n kming mag-make up, magbihis at kung anu-ano pa. syet… wag nio namn akong madaliin,masisira make-up ko.. ako lng ang ng-make up sa akin. Atually, isa n ako sa 3 marunong mgmake-up sa avo. Take note: 3 lng kmi. Natuto ako sa kapapanood sa mga stylist nmin dahil may salon kmi dati. Presentation time. Todo to the highest performance level, as in. pgkatpos naming, sugod agad ung ibng avo pra mapanood ang bec, puno n kc agad, kya d na ako nkipagsiksikan. Ngkwentuhan n lng ang amynk. Ang topic: UP… bracket, allowance, scholars atbp. Tpos ayun, sugod nman s Edison pra manood ng rent, tpos s fleming pra sa Moulin rouge. Tpos, naglinis n kmi.. hehehe.
Tpos mglinis, diretso kmi sa UP Diliman, Admission office, pra makita personally ang result ng upcat. Picture, picture, picture. Tpos hanap ng mga kakilala, kung nakpasa b o hindi. At ang trip nmin n nkapasa ng b.s. nursing, bilangin kung ilan ang estudyante ng b.s. nursing, ang bilang nmin 47 students. Kya sobrang proud kmi n mpabilang sa 47 students na iyon. Nagutom n rin kmi, kya ayun, kumain kmi sa tpat ng palma hall, kain lng ng kain. Ng maisipan n naming umuwi, uwi n kmi. Pero nahirapan kming sumakay ng jeep pabalik ng sm north, joyride tlga. Tpos di pa kmi nakuntento sa kinain sa up, diretso nman kmi nila hane, vittzy at kim sa fudcourt, kain n nman ng dinner. Hehe.. tpos kwentuhan, 7:30 ngtxt n c mama, kya un uwian blues na..
January30- practice ng prom, whole day… ayun, enjoy namn, ang kulit nmin sa pglakd, at may sarili pa talga kming mga poses…
Ayaw ko ng mgpaka-senti, promise… pero bkit b di ko mapigilan ang sarili ko. Shemay namn oh… masaya na ako sa sitwasyon ntin, kuntento n ako, sa ganito, ang tanging hiling ko n lng tlga ay wag kang aalis. Pwede b? ako, di kita iiwan. I will never ever say GOODBYE… promise. Kya I hope that you will also promise the same thing.
Ano kya ang gagawin mo pag ngkita tau ng di inaasahan? Ako, yayakapin kita at sasabihing “di kita iiwan”
coloring my life.
alexielgenesis @ 1/31/2007 11:16:00 PM
Monday, January 22, 2007
People have different outlooks in love. But whatever they maybe… There’s only a single truth behind everyone’s heartache:
Love hurts when God knows we deserve someone else.
Isang nakakagimbal, nakakatuwa, nakakaexcite na araw. JANUARY 22, 2007, ang pinaka di ko malilimutang araw…
Bago ang lahat, kwento muna ako sa mga nangyari nung nakaraang mga linggo…
January 15 - last long test sa physics for this quarter. Sobrang tension ang aking nadama. Pero ang tanging inisip ko na lang, after nito, tpos na ang lahat.
January 16 – pinakita ni sir ung result ng long test… hehe… itatawa ko n lng un… unang hating kaligayahan. Birthday din ng aking beloved little brother... wala masyadong handa… carbonara, cake at afritada… ang importante nging masaya ang brother ka… binigyan ko rin sya ng jelly tongue as a birthday gift. Itong araw ding ito tsi-neck ung notebook nmin sa physics… after kung magpuyat ng 3 consecutive days ay nging mganda nman ang resulta. Sobrang di ko ini-expect un…
January17 – National Career Assessment Exam (NCAE) pronounced as “en-khai”(courtesy by: hane) ang pinakahihintay na test ng buong bansa. Wlang pasok ang mga undergraduates. Nangarag ako sa entrepreneurial test… whahaha… sobrng nakakalito… pgkatpos, perio mode na…
January 18 – first day ng perio… kumusta namn at sobrng hirap ng test sa English. 170 items for 1 hour… sobrng kulang ang oras, promise… tpos nalito pa ako sa math. Nakalimot pa sa minemorized sa econ… how’s that namn…
January 19 – second day ng perio, concepts sa kem pamatay… research… kaloka ung mga parametric tests etc… tpos ung sa mapeh… pinairal ko n nman ang katangahan ko… wahaha,, spelling ng Gutierrez di ko pa alam… shem….
January 20 – MTAP Division Elimination. Di ko naman inaasahang makakapasok ako. Ang tanging hilinh ko lng ay makakuha ako ng 35 and above na score. First at last time kong sumali sa mtap. It’s a great experience for me, dhil at lest ay naranasan kong ma-oressure sa loob ng 2 hours. At nakaya kong mag-solve ng puro math problems sa loob ng 2 hours. First tym ko iyong ginawa sa buhay ko.
Diretso agad sa practice ng Chicago… after ng practice shopping galore kmi ni mama… bili ng costume pra sa razzle dazzle, fish net stocking pra sa cell clock, contact lens para sa prom.. and or course fitting day ko… pra sa prom gown ko… at dahil sa kakalakwatsa ko, wla akong naaral. May isa png araw ng perio… ang tamad ko tlaga
January 21 – Happy Fiesta!!! Viva Senor Sto.Nino!!! ayan, fiesta dito sa lugar nmin, ngsimba muna kmi nung umga, tpos may unting ceremony, kasi deboto kmi… tpos nung hapon ati-atihan na… ay naku… di na nman ako nkapag-aral…. Ang ingay kc lalo n nung hapon… hehehe
Nilubos-lubos ko na ang araw at di ako natulog ng mgdamag, pra mkapgaral…
January 22, 2007 – at exactly 1:38a.m. ay ngtxt c tita tess ( mami ni kan) n nkapasa ako sa up….at first di ko maxadong pinansin ung message, because I was totally focused on wat I am studying…. Namulat n lng ako sa katotohanan nung ng-GM c cheery n lumabas n ang upcat results, tpos sinundan p ni jihad… wahaha… txt q agad ky tita test kung san nia nlamn, at kung anong course…nagulantang ang buong kabahayan ng sabihin kong B.S. Nursing naipasa ko.. whahaha…. Sobrng di ko ineexpect un… as in… kaya sobrng ngpapasalamat ako ky lord kc di niya ako pinabayaan. Totoo ung sign n hiningi ko… actually, I’m just asking for a sign, any kind ng sign… tpos pagkatapos ng samba, pupunta sna ako sa prayer room, pero under construction pa cya, so I decided to go home na, pagkapunta ko sa tpat ng simbahan biglng ngkaroon ng fireworks display, di ko alam kung anong okasyon at may paputok, tpos ngpasalamt ako ky Lord, if evr man n un n ang sign. At un n nga di ko akalaing its for real.
Pero sa kabila ng kasiyahang aking nadama, may kaakibat itong kalungkutan, bumalik sya.. pero di p rin ako sigurado kung mananatili sya. Mhirap ang umasa, mas lalo lng akong masasaktan, pero anong magagawa ko? Wala… un n lng ang tanging paraan, kung hindi ay maloloka ako…
coloring my life.
alexielgenesis @ 1/22/2007 10:30:00 PM
Sunday, January 14, 2007
Nagkamali ba ako?... Mahal kita...
Pagkatapos kong makakita ng rainbow, akala ko magiging maayos at masaya na ang lahat. Pero tila nagkamali ako, tila masyado akong umasa at nangarap. Tila tama pa ang akala kong mali. Ito na ang huli kong pagda-drama. I have to move on and focus on other important things.
Natakot ako at nag-alala, akala ko may masama ng nangyari, dahil kinutuban ako, pag kinutuban kasi ako, di na maalis sa isip ko ang di mag-alala sa taong iyon. Dumaan ang mga araw, mas lalo akong nagalala. Sinubukan kong wag isipin, pero, bigla-bigla itoy bumabalik sa aking isipan, kung bakit? Hindi ko rin alam.
Nang muli kong nasilayan ang liwanag, naging masaya ako ulit. Pero ito pala ay panandalian lamang. Hindi ko mawari kung bakit kailangan ay masaktan na naman ako. Kasasabi ko lang na sana ay di na maulit ang mga masasakit na pangyayari, pero sadya sigurong di ko na ito maiiwasan, at patuloy pa rin akong nasasaktan.
Kung sana lang talaga, maaga tayong nagkakilala, di sana naging ganito ang nangyari. Palagi tayong pinagtatagpo, pero ni minsan ay di ko naisip na magkakakilanlan tayo.
Ang sabi mo sa akin wag akong mag-alala, pero sa ginagawa mo mas lalo akong nagaalala, para bang may mabigat sa kalooban ko na di ko mawari kung ano. Kung may problema sabihin mo,hindi yung nanghuhula ako kung anong dahilan ng mga pangyayari. Mas nasasaktan ako.
Kung alam mo lang, halos gabi-gabi naiiyak ako. Nasasaktan. Nagtatanong. Pero kailangan na sigurong tapusin na ito. Sabi mo nga lahat ng ito ay para sa ikakabuti ko. Di ko man alam kung sa anong paraan ito makakabuti sa akin.
Salamat sa lahat. Naging part ka na ng pagkatao ko at sobrang nagpapasalamat ako dun. Higit sa lahat, dahil sa iyo, natuto akong harapin ang buhay bilang isang mas matapang na tao.
Hanggang dito na lang ang lahat. Tapos na ang masasayang oras na hinahangaan ko ang rainbow. Sumisinag na ang araw, unti-unti ng nawawala ang mga magagndang kulay ng rainbow, sabay nito ay kakalimutan ko na ang mga masasakit na nangyari. I have to move on. Kelangan ko ng mas mag-focus sa mga importanteng bagay sa buhay ko. Dahil itong pagkakaabalahan ko, siguradong di ako iiwan, at higit sa lahat, ito ang magdidikta ng aking kinabukasan.
Salamat ulit.
P.S. Belated 18th birthday to my cousin, ate ne, dalaga ka na… sana ay maging successful ka sa career na iyong tatahakin.
Happy 10th birthday Earl John. Matupad sana lahat ng wishes mo. Little bro, sana mas maging mabait ka, at pagbutihan mo pa lalo ang iyong studies. Love you.
Happy birthday Roxanne and Jihad. (January 17) I wish you good health, and a bright future to both of you.
Happy birthday also to Jeff. May God always bless you, and your family. Galingan mo pa lalo sa studies mo. Kaya mo yan. I’m hoping na maging valedictorian ka. Hehe. Maging maligaya ka sana sa iyong birthday. Ung gift niyo ni Roxy, sa reunion na lang. Feb.3… okei…
.........................:)
Tapos na ang drama… kung alam mo lang, mahal kita.
coloring my life.
alexielgenesis @ 1/14/2007 11:15:00 PM
Wednesday, January 03, 2007
Last update q… October 24… pagkatapos ng unos, isang bahaghari ang lilitaw…
Bagong taon na, at ngayon na lang ako ulit nakapag-update, paxenxa naman… nagging busy lang po ako…
Pagkatapos ng nangyaring unos sa akin noong October, may panibagong unos na dumating sa aking buhay… ang pagmo-move on… Mhirap pla tlaga un… ang kalimutan ang isang taong akala mo ay magiging special na part na ng iyong buhay. Matagal din bago ako nakalimot… sa totoo lng di ko pa talaga siya nakakalimutan… ano ba ang meron sa knya n di ko malimutan. Naging sobrang hirap tlaga sa akin ang mga pangyayari, sobrang na-depressed ako. Pero mahirap mang tanggapin, kelan na akong humarapo sa panibagong yugto ng aking buhay….
Well… ano n bng ngyari…ayan… ang November ang pinakamasaya at pinaka nakakapagod n month para sa akin… start na ang MTAP…. Ito na ata ang pinakamasayang MTAP na ina-ttendan ko… sobrang galling magturo ni ma’am villaluna, at super enjoy tlga ung discussions… sayang lng tlga at may na-miss akong isang session. Pinagsisisihan ko tlga un…. Sa bawat session n dumaan, mas lalo kong gusting mag-sabado na,,, at dating gawi,,, sm n namn kmi… kain sa fudcourt,,, sa aming ever-beloved KIPP’S… pgkatpos nito ay kunting chika at lakwatsa… hahaha…. Sobrang na-miss ko rin ang dance maniax,,, kya un… pg ginanahan kmi, diretso ng quantum…
Isa sa mga masayng ngyari sa akin nitong November, ay nung nkapasok kmi ng intel…. Selebrasyon….. ang inaasam-asam nming lhat… akalain mo na nakpasok ang project naming…. Di tlga ako mkapaniwalwa…. Dhil sa pasok kmi sa intel, ngarag kmi nung sem break, inaasikaso ung mga forms n kelngng tapusin….
Ito n po… intel na… 1st day… pre-judging… kinabukasang araw, un na ang decision time… sa applied ang nkapasok pra sa SRC screening ay:
Applied (individual)
1.Cherry Oracion QCSHS
2.Kuya Lorenz MaSCi
3.mr. I don’t know (?)
Team
1.Sharlyn Celino (QCSHS)
2.Kristian Tolentino (QCSHS)
3-4 2 PhiSci entries
5-6 Masci entries
7. MakatiSCI entry
Life (individual)
1.Dianne Pili (qcshs)
di ko n kilala ung iba…
Panalo cla Cherry (2nd, diretso sya sa ASEP nationals) at Dianne (1st, Intel Nationals)
Kmi… bitter na namn…. Ang ginawa ng mga natalong groups,,, kumain sa KFC… dun ay reunion ako with my 2 former clasm8s nung elem… c isille at fernani…pagkatapos magpakabusog… diretso quantum, nAg-taiko kmi… nglabas lng ng sama ng loob, bitterness, anger,,, etc….ang skit sa kamay… promise… pero enjoy.,..
Sa rami ng contest na sinalihan ko… ang rami ko n ring na-miss n test… buti n lng may () kming choice… hahaha… I juz love 90…..kc khit mgmake-up k ng mga namiss mong test… its either 90 or ung obtained scoe mo… so… kung mas mababa sa 90 ang nkuha mo… 90 p rin equivalent mo… hahaha… 2 quiz na sa math ang napasa ko dhil sa 90 na score… magdiwang… sa physics may isang long test na akong nalusutan at nakakuha ako ng 90… pero ung obtained score ko 89… oks p rin at least tumaas ako ng 1 point….
DECEMBER… nging sobrang busy na kmi para sa carol fest… take note… isang lingo lng kmi ng-prepare… at sobrang swerte p rin kmi… naka-3rd place kmi… hahahaha…. Magdiwang ulit….
1.DARWIN 4
2.BECQUEREL 4
3.AVOGADRO4
tpos… ayun…
ay nga pla ….. sinigt ko lng…
Dec.16… PDA grand dream night,… binabati ko si YEng dhil nanalo cya… pero pra sa akin best performance that night c RONNIE LIANG….>>> wla kng msabi…. Wla syang flats, sharps or khit anong mistake….. I love you RONNIE…..
Dec.20- last Christmas party sa quesci…. Mamimisss ko ang Christmas party… la ng ganito sa college… sa exchange gift… monita ko c JANe… salamt sa watch… luv ko cya…. Baby ko c MUNOY… sana nagustuhan mo ung shirt… sa YSG… c Francis… san mo sinabit un???? Nakabunot sa akin c DEWITT!!!!! HOY!!!! Lalaki… bat wla akong gift… humanda k tlga sa akin… sisingilin ko ung 100 ko… png-load ko rin un noh…. Ang KURIPOT mo ha…. Hmmp….
Pagkatapos ng party, diretso agad sa sm… pichur…pichur… sinulit ang bwat sandali sa tpat ng mga lens ng camera… enjoy tlga… tpos… bonding moment with AMYNK… nag-stay kmi sa fuccourt… kinain ang cookies n bgy ng flexies… tpos pinapak ung lumpiang shanghai at chicken curry…
Dec.21 – Birthday ni Mei-shee…. Practice kmi ng presentation pra sa YMCA nung hapon sa staffrum… kalog kung kalog na ito.. pagdating ko sa bhay, binanatan ko na namn ang IT started with a kiss… hahaha… umiyak n nman ako… ang gandah tlga ng last 5 chapters…
Dec.22, hana yori dango naman ang binanatan ko… melai Happy Birthday…. Wlang chapter 8 ang HYD…… sayang… ang gwapo ni rui hanazawa… go Oguri Shun… wlng tututol… hahaha… na-miss ko ang reunion ng SNPS… hows dat namn… huhuhu, mizz ko na kau…. Txt nio n lng aq…
Dec.24-25… usual celebration ng Christmas…. Kain… tulog… nothing special… salamt sa mga ngbgay sa akin ng gifts… labyah all…
Dec.26- this is it… ang YMCA day ….. 5 days akong mawawala sa bhay ko… nku… d ako sanay… katakot… pero actually excited ako… sobra… meet ng new frenz…
Tpos new year… ang bilis lng… pgkatpos…. March na!!! graduation n!!! bye bye n!!!!... di pwede… dpat wlang byes….
MOMENT Q:
Sabi nga nila , pag may ngsarang pintuan, may magbubukas na bintana… bintaNa n bng maituturing ang pgkakahanap mo ng panibagong tao sa buhay mo… ang msakit kc… kung kelan unti-unti ay nawawala na sya sa aking icpan… tsaka naman bigla ko cyang makikita… sa d ko inaasahang oras,araw at panahon… bkit kelangn n pra kng ipis n pasulpot-sulpot sa kung saan… alam mo b mhirap pra sa kin un… sobra… magkahalong kasiyahaan at kalungkutan ang aking ndama nung muli taung mgkita… hindi ko alam kung un ba ay pahiwatig na may pagasa pa… o indikasyon n ito n ang huli at di na tlg pwede khit kelan???? Ouch…. Pero khit msakit, nging mligaya ako nung araw na un… ung dti kong ngiti ay bumalik khit s sndling pnhon n un… kung alam mo lng kung anong kagalakan ang nadama ng aking puso nung muli taung mgkita… di n namn cguro npancin… pero ang puso ko’y lubos n ngagalak. Pero lhat ay my katapusan, pti ang masayang pangyayari n un. Ntpos ang araw at ang ngiti q ay unti-unti ng napapawi.
Panibagong panahon, panibagong araw… di p man kita lubos n nlilimutan, apero alam ko na wla n tlga un… kya alam ko n my nkaplano n c lord s kin… un n nga ang pgbibigay ng bahaghari, pagktpos ng ulan… di mo man sya kaparehas ng ugali, nararamdaman ko ng sobrng maalalahanin cya… sa lhat ng pagkakataon nndyan cya pra sa akin… di katulad mo n di mo mahanap pag kelngn ko… mabait nman cya… hnda nia akong ipagtanggol sa lahat ng pagkakataon… may ngiti syng binibgy sa bwat araw n kmiy ngkikita… may kmy syng nkaalalay sa lhat ng oras… ano p b ang mahihiling ko… alam ko na… sana ay di na cya mawala sa tabi ko… kasi pag ngkataon… ang puso ko khti kelan di na maghihilom… pra sa king past… di pa ako hndang awitin ang “almost over you”, alam ko nmn n di ka pa napapalitan sa aking puso.. ayaw kong mgpanggap n limot n kita.. pero gusto ko lng mgpasalamt sau dhil khit ganun ang ngyari ay nging masaya kng parte k ng buhay ko…ngpapasalamt din ako, dhil khit anong ngyari, hnda k p ring batiin ako, if ever man n mgkikita tau… sa ngaun… dahan-dahn muna ang lhat… pero sana… huling iyak ko n ito… para sayo… hnda k snang mghintay hnggat di pa ako nakakalimot, at sana hnda k rin punasan ang aking mga luha sa mga di sinasadyang pagkakataon…
coloring my life.
alexielgenesis @ 1/03/2007 07:30:00 PM
Image - CS2
Designer - Leiquitre
Brushes - 1 2